Benden Öte

“Cenk, kesinlikle doğru biri değil senin için! Bir kendine bir de Cenk’e baksana aranızda ciddi bir statü farkı var. Ondan en kısa zamanda ayrılıp kendine yakışanı bulmalısın…” Bana gerçekten yakışıp yakışmadığını düşünmeden can dostumun benim için en doğru kararı verdiğinden emin olduğum için deli gibi hoşlandığım adamdan ayrıldım.

Üniversitenin ilk günleri idi; bir yanda ailemden ilk defa ayrılmış olmanın vermiş olduğu derin boşluk duygusu diğer yanda hiç tanımadığım bir ortamda kendimi var etme kaygısı beni kuşatmışken “Ne kadar güzel saçların var…” cümlesi ile bir anda irkildim. Tüm hayatım boyunca güzel bulunmanın imkânsız olduğuna tüm kalbimle inandığım için bu cümlenin sahibinin benimle alay ettiğine emindim.

“Ne kadar güzel saçların var…” İşte bu sıradan cümle sebep olmuştu sonraki 4 yılımı ona kayıtsız şartsız adamama ve onun uydusu olmama. Bana verdikleri ile benden aldıkları arasında derin bir uçurum olduğunu fark ettiğim zamanlarda onun varlığından yorulsam da ondan kopamıyordum.

Ne zaman kendimi güzel hissetsem eksik parçamı benim iyiliğim için gözüme sokan; yaptıklarımdan ziyade yapamadıklarım ile ilgilenen; söylediklerimi duymaktansa haberleri dinlemeyi tercih eden bir ailenin içinde büyüyen herkes gibi her ne kadar fark etmesem de beni onaylayacak, beni sevdiğini, beni beğendiğini söyleyecek birinin arayışı içinde idim.

Hala kendime sorarım; Cenk’ten ayrılmamı istediğinde ona “Hayır” diyebilse idim şimdi hayalini kurduğum aileye sahip olabilir mi idim diye. Belki çok geç kaldım belki de kendimi fark etmek ve yeni bir hayata adım atmak için hala vakit var.

Galiba korkuyorum ben; hayatıma alacağım adamın tıpkı ailem gibi beni sürekli eleştireceğinden ve beni duymayacağından; tüm çocukluğum ve gençliğim boyunca görülmeden geçen günlerime geri döneceğimden çok ama çok korkuyorum. İşte bu yüzden de görünürde az da olsa beni onaylayan ama aslında ne yapıp ne yapmamam gerektiğine karar veren ve beni yöneten birinin sözünden çıkmayarak deli gibi hoşlandığım ve anlaştığım birini terk etmiştim.

Artık yoruldum; yönetilmekten, beğenilmemekten, görülmemekten… Hayatımı başkalarına emanet edip benim adıma alınan kararlara itaat etmekten çok ama çok yoruldum. Artık kendi başıma karar alabileceğimi; bir bütün olarak değerli bir insan olduğumu fark etmeye ihtiyacım var.

Fark Etmek Hayatı Kolaylaştırır…

Benden Öte
Geri Dön